کارامد
کاویدن، پوییدن، فهمیدن و گفتن؛ کارامدی ماست

برقرار باشی و سبز
گل من تازه بمون
نفسم پیشکش تو
جای من زنده بمون
باغ دل بی تو خزون
موندنی باش مهربون
تو که از خود منی
منو از خودت بدون
غزل و قافیه بی تو
همه رنج انتظاره
این همه شعر و ترانه
همه بی عطر و بهانه
موندنی باشی همیشه
لب پاییز و نبوسی
نشه پر پر شی عزیزم
مهربون گلم نپوسی
نوشته شده توسط وحید مصطفی زاده
| لینک ثابت |

